به دنبال یک شخصیت حقیقی حقیقی ، با لبخندهای صمیمی ، با چشمانی عشقبار ، دستانی مهربان و آشنا ، به دنبال یک شخصیت نه سیاه ، نه سپید ، نه خاکستری ، نه قرمز ، نه بنفش ، به رنگ هیچکدام از رنگهای مداد رنگی ، بلکه یکی از آن رنگها ، رنگ آبی آبی ، به دنبال یک شخصیت زلال ، برای تقدیم نوشته هایم به وجودش دنیا را در کنکاش هستم ......
من به دنبال این شخصیت آه کشیدم حسرت کنان ، چرا که هر بار متوجه شدم دنیا هم به فقدان چنین شخصیتی که تمام زیبایی هایش را تقدیمش کند افسوس کنان آه میکشد آه .....
+
نوشته شده در دوشنبه بیست و هفتم خرداد 1387ساعت 7:8 بعد از ظهر توسط ناییریکا امینی
|
